donderdag 11 oktober 2007

Paars gat

Toen ik een hele tijd geleden weer begon met sokken breien, waren de 'stashbuster spirals' ongeveer het eerste paar dat ik maakte, daarom zijn ze me dierbaar. Ze zijn gemaakt van allerlei onduidelijke resten, dus ze piepen een beetje, ze stinken te snel, ze zijn te kort en ze slijten nog ook behoorlijk. Vooral dat laatste is lastig.
Vandaag bijvoorbeeld, dacht ik ze weer eens aan te doen, keek ik dwars door die ene hiel. Even stopspullen pakken, denk je dan. Maar dat plastic beige is nu echt op, blijkbaar, want ook in de minibolletjesbak (zeeeer zoet ruikend, want voorheen het thuis van een kilo Haribo kikkertjes en dat geurtje nooit meer loslatend) zit daar niks meer van. Dan de kleur van de boord maar, dat past er in elk geval beter bij dan het draadje dat ik ooit voor de zool van de andere sok gebruikte in een blijkbaar veel minder toegewijde bui.
Mooi he, zo! Morgen doe ik ze weer aan :-D

'My first socks' in this wave, that started a few years ago, these 'stashbuster spirals'. Made out of a whole bunch of ancient leftover yarns, no top quality, but dear to me. They needed some darning, again, today, and as I'm finally out of that ugly plastic yarn, I used the colour of the cuff to do the job. Doesn't this look great, and infinitely better than what I did to the sole of the other sock, last year or so!
I'm going to wear them again, tomorrow :-D

2 opmerkingen:

berthi zei

Zeker weten dat dit mooi is! Deze dierbare sokken moet je nooit wegdoen.

marion zei

ze worden er hoe langer hoe mooier op toch............