donderdag 27 november 2008

Soms groen, soms fel, soms allebei

woodlandHet was heerlijk breien aan de woodlandsjaal, ongeveer een maand lang elke dag een uurtje. Nu is hij af, in model gespannen en door de poes mee gedroogd (ik moest er een handdoek overheen vouwen en dan nog was het blijkbaar een heerlijk bedje, wat heeft zo'n beest toch met natte wol?), en klaar om weggegeven te worden.

I finished my woodland scarf in time to send it off as a Sinterklaas present. It was great, knitting one hour every day for a month and feeling and seeing this lovely thing grow!

wokkelmoebiusEen tussendoorexperiment: met gekregen katoen (oranje, duidelijk!) de onzichtbare en niet trekkende opzet voor een moebiussjaal geoefend en toen maar doorgebreid, om te zien wat er gebeurt als je de ene helft van de steken wel extreem meerdert en de rest niet. Mij stond hij voor geen meter, ondanks mijn slimme redenering over hoeveel ik op een bepaald stuk moest minderen om hem netjes aan te laten sluiten (naald te lang, steken uitgerekt, want niks magisch mee gedaan, tja). Natuurlijk mocht hij toch mee naar S'nB, waar iedereen hem wel even gevouwen of gerekt heeft en oplossingen bedacht voor de pasvorm, voor Colette hem omsloeg en hij voor haar gemaakt bleek te zijn. Ze heeft hem van ganser harte geadopteerd.

This wobbly moebius is the result of some fearless increasing (I think I ended up with 700+ stitches, and I bound off with double knit decrease (k2tog, put st back on ndl, k1, put back on ndl, k2tog etc.) so that took some tiiiiime. It fitted nor flattered me, but at our local S'nB it was gladly adopted by Colette, whom it fits and flatters as if it were designed specially for her!

catoEn dit is Cato (die zo heet omdat ze een cadeautje was), speciaal uit haar doos op zolder gekomen om de muts voor David te passen. De muts past Cato maar net, maar het hoofdje van David is bijna een hele centimeter kleiner, dus hij kan hem vast nog een hele week dragen. Lekker garen is dit: Silky, uit de doos van Lammy. 75% acryl en 25% zijde, wat op naald 3,5 in een paar uur een lekker zachte muts oplevert!

May I present to you: Cato, showing the baby hat for David, whose head is only slightly smaller than hers. I expect he will be able to wear it only for a week or so. Next time, I will dig Cato out of her box in the attic as soon as I get gauge, to see how many stitches I really need!

5 opmerkingen:

yvonnep zei

Jeminee, wat een ijver. Je woodland sjaal is een schoonheid, die oranje heb ik geen flauw benul hoe die staat (maar een beetje rekenwerk is nooit werk) en het mutsje is l e u k!

annita zei

Prachtige sjaals, de groene mooi, de oranje grappig, wat leuk dat er iemand is die erin blijkt te passen.

Dominique zei

druk bezig geweest! en bij mij is dat ook zo - hoe het project uiteindelijk afloopt is toch altijd afwachten. Soms mooi, soms leuk, soms totaal anders dan gedacht... maar altijd is er het plezier van het werken aan een nieuw project

astrid zei

die woodland sjaal is echt fantastisch mooi!

Anoniem zei

Mooi werk José!
Groet,
Astrid v.A